Aşk, yazıların sonu hiç bitmez. Sevgi bizim için çok önemli, aşkta bir sevgi yoğunluğuysa eğer, anlatmalar hep sürer.
Aslında işin özüne inecek olursak Aşk; özümüzün yani ruhumuzun kendi dilinden konuşmaya başlamasıdır. Başka yazılarımda da söylemiştim. Özümüzün aslı sevgi enerjisidir diye.
Yaratan’ın kendi yüce ve sonsuz sevgisinden verdiği bir küçük sevgi parçasıdır aşk.. Okumaya devam et
Küresel yaşam bozukluğu mu?…Duvara tosladık işte. Onlara göre; İnsanların yaşaması, ölümsüz olması gerekirken neden öldürülüyorlar. Hani sonsuza kadar herkes yaşayacaktı?
Ben vazgeçtim! Gen haritamı çıkarmayın. Kimse bir insan eliyle ölmesin.
Eceliyle ölsün. Doğum kadar gerçek olan ölümü kabul ediyorum ben… Okumaya devam et
Bağlılık, insanlara önem vermeyi ve onların sorunlarına onlar adına çözmeyi, bağımsızlık ise, ne ölçüde yardım edeceğiniz ve vermeyi ne zaman kesmeniz gerektiği hakkında daha belirginlik kazandıran bir berraklıktır.
Düşünüyorum da bazen insanlar için yapabileceğimiz tek şey onları sevmek Okumaya devam et
Hayatımızı, yaşamın akışına bırakmaktan söz ediyorum. Akışa bırakamıyoruz kendimizi… Yaşamı sorgulamaktan, yaşananı istemediğimiz şeyler de dâhil tutup bırakmamaktan söz ediyorum.
Neden zamanı şöyle bir yana bırakıp olduğu gibi yalın akışa bırakmıyoruz ki? Okumaya devam et
Beğenilmek, takdir edilmek ya da anlaşılmak çok güzel…
Ama bu çok önemli değil aslında. Şayet biz kendi bilincimizin ön saflarındaysak ve fikirlerimiz yeniyse tekâmül etmek burada zorlaşabilir.
Siz yeni bilincin ön saflarındaysanız takdir edilmek de tekâmül etmiş kişilerin hakkı diye Okumaya devam et