İtilmişlerin kakılmışlığı üzerine bir ağıt:
İnsan hayatı soruyla başlar soruyla biter, “Adını ne koydunuz” dur ilk soru, “merhumu nasıl bilirdiniz” son soru. Bir dominant kişinin adının konulmasından o kişiye yapılan son veda törenine kadar zaman dilimini açtığımızda o tahilsiz hayatın bir ağıtını dile getireceğim Okumaya devam et
1997 ve 2004 tarihleri arası belediyede çalışıyordum. Ancak 2004 yılında işverenim işe gelmediğim bahanesiyle iş akdimi tek taraflı olarak feshetti. Yalnız 1997-2004 yılları arasında hiç izin kullanmadığım Okumaya devam et
Bazen, bütün neşenizi gizli bir elin alıp götürdüğünü düşünürsünüz. Gizli eller çoğaldıkça, götürülen neşelerinizden bir esir kampı bile kurabilirler. O kamplarda, nasıl yaşar neşeniz? Ne yer ne içer? Bunu, bir taze anne şefkatiyle Okumaya devam et
Karamsar olmamalı insan. Hele hele vasfı müslümansa. Belki eksik olacak vasfı demem. Doğru olan “vasfı” kelimesi ile “aslı” kelimesini değiştirmek. Şükürler olsun ki hem kelimelerle hem de insanlarla aram iyi. Okumaya devam et
Kayıtsız ve şartsız millete verilmiştir egemenlik. İtirazımız yoktur ve olamaz da. Üzerine düşünceler üretmekten geri kalamıyor fikrim. ” Fikrimin ince gülü” nevinden bir duruşu da müstesna kılıveriyor birden bire.
Merhabaların bile sınırlı bir zaman zarfında tasarrufla kullanıldığı bir seçimin çoktan biten şevkindeyiz. Okumaya devam et