Kaldırım taşları hep tek düze, sürü halinde yan yana, sessiz ve birbirinden habersizce.
Ağaçlar savrulur, yaprak döker, karakış gecelerinde binbir mevsimlerimin içinde bir bilmece,
Dışa vurmuş haykırışlarımın korsan cümleleri dökülür dilimde, isyanlarımla birlikte sipsinsice, Okumaya devam et
Aşağıdaki yazıyı yaklaşık dokuz yıl önce, ve onu izleyen şiiri Kartal Maltepe Cezaevinde tutuklu olduğum günlerde, yani 26 küsür yıl önce yazmışım… Maalesef her ikisi de güncel ve her ikisine de hala imzamı atabılıyorum. Makaleyi Türkçe font karakter problemi yaşadığım zamanlar yazmışım. Bu yüzden onu okurken biraz zorlanabilirsiniz. Okumaya devam et
Günlük yaşantımızı daha sağlıklı sürdürebilmemiz için, çevremizdekilerle olan ilşkilerimizi zaman zaman gözden geçirmemiz gerektiğine inanıyorum. Bizler insan ilişkilerinde nelere önem veririz? Okumaya devam et
Hayatta her evin bir cefakarı, her kurumun bir işkoliği, her sınıfın bir otu, her ortamın bir enayisi bulumkatadır. Bazıları dünyaya yemek içmek eğlenmek için gelmiştir, bazıları sağa sola emir vermek için gelmiştir. Bunun için illa ki parası olmak veya güzel veya yakışıklı olmak ta gerekmemekte. Nice çulsuz ve çirkinleri gördüm ki, Okumaya devam et
Mehmet Serdar VURAL
MAVİNİN GÖLGESİ
TÜRKİYE’NİN AYDINI
“Aydın”, bir kişiyi kasteden anlamıyla ne demek? Hatırlayalım.
Aydın: Kültürlü, okumuş, görgülü, ileri düşünceli, çağın gereksinimlerini benimseyen kimse. Peki Türkiye’de aydın varmı? Tabiki var. Peki Türiye’deki aydınlar bu sözcük tanımına uyuyorlar mı? İşte işin orası biraz şüpheli.
Çağımızın bizi getirdiği noktada işler artık pek de eskiden olduğu gibi gitmiyor. Kültürlü olmak her zaman değerli bir özellik ama okumuş olmanın bir sonucu değil artık çünkü her okuyan kültürlü, görgülü veya ileri düşünceli biri olmuyor günümüz Okumaya devam et