14 Şubat’ın 30 Şubat’a dönüşmesini ne çok isterdim oysa ki… Bu yazımı 30 Şubat’a armağan ediyorum. Bu serzenişimin nedeni bayanlardır. O kadar gün icat etmişler ki, neredeyse yılın bir ayı bayanlar için şu ya da bu şekilde özel gün haline gelmiş. Örneğin anneler gününü herkes bilir kutlar, ihmal edemez, ama babalar gününden insanların üçte ikisi habersizdir. Okumaya devam et
Aşk, yazıların sonu hiç bitmez. Sevgi bizim için çok önemli, aşkta bir sevgi yoğunluğuysa eğer, anlatmalar hep sürer.
Aslında işin özüne inecek olursak Aşk; özümüzün yani ruhumuzun kendi dilinden konuşmaya başlamasıdır. Başka yazılarımda da söylemiştim. Özümüzün aslı sevgi enerjisidir diye.
Yaratan’ın kendi yüce ve sonsuz sevgisinden verdiği bir küçük sevgi parçasıdır aşk.. Okumaya devam et
Küresel yaşam bozukluğu mu?…Duvara tosladık işte. Onlara göre; İnsanların yaşaması, ölümsüz olması gerekirken neden öldürülüyorlar. Hani sonsuza kadar herkes yaşayacaktı?
Ben vazgeçtim! Gen haritamı çıkarmayın. Kimse bir insan eliyle ölmesin.
Eceliyle ölsün. Doğum kadar gerçek olan ölümü kabul ediyorum ben… Okumaya devam et
Adana… Dört gün önce.
Tek kızına kıyan annenin itirafı.
18 yaşındaki Melek’in hazin kaderi.
* * *
Polis kayıtlarına göre; anne, mağazada çalışan kızının cep telefonuyla mesaj yazdığını Okumaya devam et
“Zeytin gözlüm sana meylim nedendir?
Bu sevmenin kabahati kimdedir
Gül olmuşsun dikenlerin bendedir
Zeytin gözlüm uzaklarda işin ne Okumaya devam et