May 09 2009

Vefaaa!, Neden İstanbulda Kaldın?

Published by at 00:45 under Ahmet FİDAN (Yrd.Doç.Dr.)

yazdır / print
Vefa, seni dün gece rüyamda gördüm.

1915 te Çanakkle’ye gönderdiği bir haftalık kocasının ardından 94 yıl şehit hanımı olan bir ninenin 9 Mart evlilik yıldönümünden bu güne  her 9 Martta özenle ve bezenle giydiği gelinliğin üzerine taktığı gerdanlarının pırlantasın içine gizlenmiştin. O gelinin 94 yıl önceki kalp atışı ile 58 yıl önceki kalp atışındaki aynı temponun aralıklarında geziniyordun. Ninenin yüzündeki kırışıklıkların her birinde bir asıra vurmuş özenin, aşkın, dağ gibi yüreğin içinde yüceleşmiştin, devlet gibi.

En zor uyanışımdı ömrümün, vefaya karşı vefazılığımın yüreğime soktuğu bir çengel gibi.

Vefaa, rüyamda kutsalsın. Hülyamda kutsalsın. Tarihte kutsalsın. Gönülde kutsalsın.

Şimdilerde onyıllar önce yazdığım, duvarlarda çerçevelenmiş bir çiçeğe yazdığım nağmeleri düşünürüm. Nağmemi düşündükçe, erittiğim vefanın önünde eğilişlerime bitişmiş, düğüm düğüm hıçkırıklarımın içinde buldum seni. Bir çakıl taşını, bir kurdelayı, çalışmayan bir saati, göz göze geldiğim sevgiliyle oturduğum yemeğin anısına sakladığım peçetelere baktıkça hissedebiliyorum bir parça.

Vefaa, sen de kimsin diyecekler neredeyse sana. Teknoloji ilerledikçe, zaman daralmakta, ruhlar erimekte, gönüller yok olmakta artık. Kitap aralarındaki kurutulmuş yapraklar, çiçekler, üzerine titrenen saç telleri, sana meydan okuyor bu günlerde.

Yeni yetmelerin uslanmaz ve aldırmazca seni unutmalarını, kimyalarındaki vefasal elementin yok oluşlarını, gün gün, yıl yıl çözülmelerini ve en önemlisi de, neredeyse İstanbul’daki Vefa’ya bile bir vefanın kalmayışını gördükçe bir başka  üzülmekteyim çaresizce.

Ahh, vefa, sen ne hüzünlüsün bu günlerde.

Sana bestelenen nağmeler anılarda düğümlenmekte,

İç çekişlerin içinde, cam kırıklarının yansımasındaki gizemlerde.

Vefaaa, İstanbul’da bir semt,

Ahhh, Vefaaaa, ölümsüz hayat gazelinde bir bend.

Annelerin anneler gününün on yıllarca saklanmış kitap arası çiçeğine bir ithaf olsun bu duygular.

Not:

Bu yazı, www.bilgiagi.netwww.timeturk.comwww.bilgievreni.comwww.haberanaliz.net www.siyasalforum.netwww.gunesgazetesi.net, www.kamudanhaber.com www.gercekgazete.web.tr, ile, Gerçek Gazete, Halkın Sesi, Balıkesir Demokrat, Güney Marmara Yaşam ve Fatsa Güneş gazetelerinde yayınlanmaktadır. Yazarın izni olmaksızın başka hiçbir yayın organında kaynak veya dipnot göstermeksizin kısmen veya tamamen alınamaz, çoğaltılamaz.

One response so far

One Response to “Vefaaa!, Neden İstanbulda Kaldın?”

  1. güloon 09 May 2009 at 12:35

    Evet Sayın Hocam,
    VEFA çok güzel bir duygudur,vefalı kişilere duyulan…Vefasız kişilere de duyulması gereken duygulardandır da…Ama sabırla canla başla mücadele ederek vefasıza hissettirmelisin kendini…Bakıyorum şöyle bir toplumun en güzel duygularını taşıyan insanlarına, ararcasına onlardaki hisleri…Toplumda insanlar o kadar çok meşgul olmuşlar ki kendi içlerindeki dalgakıranlarla…Bu dalgakıranlar bazen ilgilenirler çevreleriyle, bazen de duymak isteseler de o hisleri(vefa) gerçekten unuttuklarından mıdır bilinmez ama hatırlamaya çalışırlar zaman zaman.O VEFA var ya herkesin içinde vardır da çıkarmaktan korkar olmuşlar… Sevgiyle kalınız vafalarınızla…HER ZAMAN ARANMALI VEFALAR, HER ZAMAN VEFALI OLMALI TOPLUM…SİZLER GİBİ…

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.