Ara 01 2009

Takma Kafana Başkan

Published by at 00:03 under Erdal İZGİ

yazdır / print
Mizahi tekerlemedir:

‘Anamın aklına gelen düşman başına.

Karımın aklına gelen dost başına…’

Peki, CHP İzmir Başkanı’nın bugün aklına gelen?

Hiçbir siyasetçinin başına…

Öyle bezmiş ki, ikrarı ortada:

Yaşadıklarımı, Süleyman Demirel görmemiştir

           *        *

CHP’nin dertli İl Başkanı Rıfat Nalbantoğlu’nu tanırım.

Belediye başkanlığım döneminde, DSP Konak ilçe başkanıydı.

İçtenlikli, sıcak davranışlı, düşünmeden konuşmayan, temkinli ve de duygusaldır.

Bugün yediği laf kırbaçlarının sebebi;

Kişiliğinin bu farklı renklerindendir.

           *        *

Şimdi…

Çiğli’deki başkan seçiminin tek günah keçisi olmuştur.

Nerededir? İlçe meclis üyeleri, MYK, genel sekreter ve diğerleri…

Nerededir? Grup kararı alıncaya kadar destek verenler, ‘Doğrusun’ diye sırtını sıvazlayanlar.

Hepsi dönen pusulayla, rotayı değiştirmiştir.

Meydan boş kalınca önüne gelen bağırıyor:

“İstifa etsin… Yönetemedi, beceremedi”

           *        *

Öyle bunalmış ki, önce savunma yapıyor:

“Kapıyı açık bırakmış olabilirim ama hırsızın hiç mi suçu yok?”

Canına doyurmuşlar, direkt sona gidiyor:

“Beni asıp, kesiyorlar… Partinin lideri, yetkili kurulu vardır. Değerlendirsinler, görevden alsınlar”

Kırılma noktasında, faturayı ödemeye hazır.

             *        *

Bu vakitten sonra  “Diren… Dayan” diyen de çıkmaz.

Eeee, böyledir politika.

Yüzyıllardır değişmeyen çok yüzlü oyun.

Ne çözeni, ne anlayanı, ne de içine girip de mutlu olanı vardır.

             *       *             

Yeri gelmiş iken fıkrayı sunalım:

Çocuk bir gün babasına sorar:

“Baba, Politika nedir?”

“Oğlum, anlatacaklarımı iyi dinle. Kelimeleri ezberle.

Şimdi ben para kazandığım için KAPİTALİZMİM.

Annen parayı harcadığı, idare ettiği için HÜKÜMET.

Dadı, ev işi yaptığı için İŞÇİ.

Sen HALK. Kardeşin VATANDAŞ.

Gerisini yarın sabah kahvaltıda anlatacağım”

            *        *

Çocuk, gece tuvalete kalkar. Yan odadaki yatakta koku içinde kardeşinin ağladığını duyar.

Dadısının odasına gider, bakar ki babasıyla yatmaktadır.

Annesine seslenir, horuldamaktadır.

Sabah kahvaltıda baba, oğluna sorar:

“ Söylediklerimi düşündün mü?”

Oğlan cevap verir:

Baba, politikanın ne olduğunu çok iyi anladım.

Kapitalizm işçiyi götürüyor. Hükümet uyuyor. Halkı duyan yok… Vatandaşı b.. götürüyor”

            *        *

Takma kafana Başkan…

Politika, işte böyle bi şey!

No responses yet

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.