Yazar arşivleri: Editor

Kapak: Yerel Kalkınma, Kalkınma Ajansları ve Yerel Kalkınma İçin Bütünleşik Çözümlemeler

Editörden:

Değerli Okurlarımız;

Türk yerel yönetimleri, gerek küreselleşmenin gerekse ulaşım altyapısındaki gelişmelerin etkisiyle, diğer dünya ülkelerinin kentsel standartlarına kavuşmak için ayrıca, gittikçe bilinçlenen ve artan yerel kamusal hizmet taleplerine cevap verebilmek için ayrıca kentsel rekabet ortamında demografik çekim merkezi oluşturabilmek için yarışmaktadırlar.

Böylesine çok boyutlu ve ağır baskılar altında gerek yerel gerek bölgesel kamusal hizmet taleplerini yerine getirebilmek için bir yandan bölgesel ölçekte yapılanmakta olan “Kalkınma Ajansları” aracılığıyla  bir yandan da AB destekli yurt dışı projelerine yönelmektedirler. Bu konuda ülkenin bir çok farklı bölgelerinde ve hatta illerinde KALKINMA AJANSLARI kurularak yeni alternatif hizmet sunma teknikleri geliştirmeye odaklanılmıştır. Okumaya devam et →

Küreselleşme-Yerelleşme Sürecinde Kentsel Yönetişim: Kalkınma Ajansları ve İzmir Örneği

Yrd.Doç.Dr. Fethi Ufuk Özışık[1]

Siyaset Bilimi. Aix-Marsilya Üniversitesi,

Aix-en-Provence Siyasal İncelemeler Enstitüsü (Fransa)

Özet

 

Küreselleşme ve yerelleşme süreci uluslararası ve ulusal ölçekte olduğu gibi yerel düzeyde de klasik yönetim anlayışından yönetişim modellerine geçişi beraberinde getirmektedir. Kentler, yerel düzeyde üretimin, tüketimin, teknoloji yatırımlarının, sporun, kültürün, uluslar arası nitelikteki kongrelerin, festivallerin ve diğer birçok faaliyetin yoğunlaştığı mekânlar olarak ortaya çıkmaktadır. Küreselleşen dünyada, kentlerde yönetim olgusu incelenirken artık sadece devlete ve yerel yönetimlere odaklanmak yeterli değildir. Kentlerde, rekabet ve yerel kalkınma hedefleri doğrultusunda kamu-özel sektör ortaklıklarına, sivil toplumla istişarelere dayanan yönetişim yapıları giderek daha belirleyici olmaktadır.

Türkiye’de, 1980’ler sonrasında kentler hem modernleşme sürecinde daha hızlı dönüşmeye hem de küresel ekonominin aktörleri olma yolunda yeni dinamiklerle gelişmeye başlamışlardır. 1980’lerde ekonomide yaşanmaya başlanan liberalleşme, özellikle 2000’li yıllarda yönetsel alanda da yaygınlaşmıştır. Yerel yönetim reformları ve kalkınma ajanslarının kuruluşu bu liberalleşme süreci ile ilişkilendirilebilir. Kalkınma ajansları bölgesel kalkınma politikası kapsamında geliştirilen yeni araçlar olmakla birlikte, kuruldukları NUTS II bölgelerinde esasen kentlerle ilişkilidirler. Bu bağlamda, kalkınma ajansları ile kentsel yönetişim kavramı yakın ilişki içindedir.

Bu çalışmada, kentsel yönetişim kavramının temel nitelikleri ve bazı analitik araçları açıklandıktan sonra bu kavramın, Türkiye’de kalkınma ajanslarının getirdiği sistem ve model ile kent düzeyinde İzmir örneğinde tartışılacaktır.

Anahtar Kelimeler: Küreselleşme, Yerelleşme, Liberalleşme, Yönetişim, Kentsel Yönetişim, Kalkınma Ajansları, Kamu-Özel Sektör Ortaklığı, Rekabet, Yerel Kalkınma, Kolektif Aktör, Pro-kalkınmacı Kentsel Yönetişim. Okumaya devam et →

Yerel Yönetimlerde Etik Dışı Davranışlar

Doç.Dr. M. Akif ÖZER

Gazi Üniversitesi İİBF Kamu Yönetimi Bölümü
ozer@gazi.edu.tr

ÖZET

Bu makalede yönetimde sunulan kamu hizmetinin kalitesini ve etkinliğini doğrudan ya da dolaylı etkileyen etik dışı davranışlar sorgulanmaktadır. Günümüzde özellikle kamu hizmeti sunumunda halka en yakın birim olan yerel yönetimler, yönetenler açısından hizmette etkinliğin ve verimliğin sağlanması, yönetilenler açısından ise kaliteli hizmetlerin zamanında alınması açısından oldukça önemli kuruluşlardır.

Demokrasimizin gelişmesi açısından da çok önemli fonksiyonları olan yerel yönetimlerde etik dışı davranışların yaygınlık kazanması, halkımızın kaliteli, etkin ve verimli hizmetler alarak yaşam standartlarının artırılması sürecini sekteye uğratmaktadır. Bundan dolayı etik dışı davranışları bilmek, analiz etmek ve bunların farkındalığını artırmak büyük önem taşımaktadır.

ANAHTAR KELİMELER:

Yerel Yönetimler, Etik, Rüşvet, Zimmet, İhtilas, İrtikap

Okumaya devam et →

Gündem: Kentsel Alanda Desantralizasyon Eğilimleri

İÇİNDEKİLER

Gündemli Makaleler:

  1. Kapak: Kapak:  Ekümenik Kentsel Alanlara Doğru… / EDİTÖRDEN
  2. Kentsel Alan Tanımında Yeni Eğilimler ve Küreselleşme Bağlamında Türkiye’de Kurulan 13 Yeni Büyükşehir Belediyesinin Kent Sınırı Kapsamında Değerlendirilmesi / Yrd.Doç.Dr. Ahmet FİDAN
  3. İlköğretim 7. Sınıf Türkçe Ders Kitabı İçeriklerinde Kent ve Köy Kültürü Unsurları / Yrd.Doç.Dr. Cengiz ŞİMŞEK

Gündemsiz Makaleler:

  1. AB Tarım Politikasına Uyum Perspektifinde Fiskobirlik ve Fındık Üreticilerinin Ekonomik ve Sosyal Sorunlarına Çözüm Arayışları / Doç.Dr. Gürol ÖZCÜRE

İlköğretim 7. Sınıf Türkçe Ders Kitabı İçeriklerinde Kent ve Köy Kültürü Unsurları

Yrd.Doç.Dr. Cengiz ŞİMŞEK*

Fatih Üniversitesi

 

Özet

Ders kitabı içeriklerinin sadece konu alanıyla ilişkili olmadıkları, güncel konuların ders konusuyla ilişkilendirilmesi, yaşanılan bölgenin genel ve kültürel mirasının bilgi yoluyla aktarılması amacıyla da ilişkili oldukları bilinen bir gerçektir. Dolayısıyla içerikler gerek ders kitabı yazımında ve gerekse konu anlatımlarında büyük bir özenle seçilirler. Bu nedenle 2012 yılı itibariyle İstanbul il sınırlarındaki ilköğretim 7. Sınıflarda ders kitabı olarak okutulan Türkçe kitabı içerikleri kent ve köy kültür unsurları bakımından nitel bir araştırma deseni ve içerik analizi veri toplama yöntemiyle incelenmiştir. Yapılan incelemede kitapta 30 metin, 54 resim, 61 de çizim kullanıldığı tespit edilmiştir. Analizlerde 93’ü kent, 53’ü de köye ait olmak üzere toplam 106 farklı kültür unsuruna atıf yapıldığı tespit edilmiştir. Tekrarlarla birlikte kent unsurlarına 118, köy unsurlarına ise 55 kez atıf yapılmıştır. Kent kültür unsurlarından 95’inin özendirici, 23’ünün yerici; 55 köy unsurundan ise 43’ünün özendirici, 12’sinin yerici nitelikte olduğu tespit edilmiştir. Kültür unsurlarının bir araya niteliksel yığılma özelliklerine bakıldığında sosyal, edebi, doğal, mimarî-yapı, arkeolojik-tarihî, ailevî ve teknolojik olmak üzere 7 ayrı grupta toplandıkları tespit edilmiştir. Kent kültüründe “kalabalık”, “gürültü”, “komşuluk”, “yeşil alan eksikliği” ve “doğadan uzaklık” gibi unsurlar yerilirken, “sinema”, “fabrika”, “kitap”, “sahil”, “bina” gibi unsurlara özendirildiği; köy kültüründe ise “köy yaşamı”, “bağlama”, “usta”, “sokak”, “ev” gibi unsurlar yerilirken, “kır”, “kuş”, “orman”, “pekmez”, “rüzgâr” gibi unsurlara da özendirildiği dikkat çekmektedir. Bu haliyle Türkçe kitabı kent ve köy kültürü unsurlarını yeteri kadar geniş yelpazede ve olması gerektiği gibi yansıtamamaktadır. Araştırmanın diğer ders kitaplarını da kapsayacak şekilde genişletilmesi gerekmektedir. Okumaya devam et →